Ook op den buiten

Traduction de cet article: Hors de la ville aussi | gepubliceerd: 2 Juni, 2010 - 19:28 |
baseline: 
jeudi 17 juin à Charleroi | Donderdag 17 juni in Charleroi
Fotogallerij: klik op de foto's voor een grote versie

Donderdag 17 juni: 19.00u-22.00u
Laatste ontmoeting in de reeks "wij willen blijven", georganiseerd door het Ministerie van Wooncrisis

Le Vecteur – 30 rue de Marcinelle - 6000 Charleroi
Al vele jaren wonen er in Wallonië mensen op campings, domeinen en residentiële parken in caravans, chalets en zomerhuisjes. Voor velen is dit een goede woonvorm: betaalbaar, comfortabel, en een kwaliteitsvol leven dat ze nooit in de stad zouden hebben. Maar die woonvormen worden niet erkend.
Film: Paroles d'habitants! (Michel Garcin en Régis Brochier, Alpes Presse/Solidarités Nouvelles, 2009) 
Sprekers:
Maria Rodriguez, Comité du Bois de Pincemaille et d'autres habitants
Jeannine Tips, Solidarités Nouvelles

 

in

Leve de biodiversiteit

Traduction de cet article: Vive la biodiversité | gepubliceerd: 14 Mei, 2010 - 22:42 |
baseline: 
de jacht op de zigeuners is open in Brussel
Fotogallerij: klik op de foto's voor een grote versie

Bertin Mampaka, schepen van internationale solidariteit van de Stad Brussel, kondigde deze week trots aan dat hij mosterdgras heeft laten zaaien langs de Vuurkruisenlaan in Neder-over-Heembeek. Dit snelgroeiend kruid zou de zigeuners, die hier elke zomer hun tenten opslaan, moeten verjagen. En, voegde Mampaka er met een guitige knipoog aan toe, het is goed voor de biodiversiteit.
Lang leve de biodiversiteit! Het Ministerie van Wooncrisis heeft vanavond een tuintje aangelegd op de plaats waar het mosterdgras zou moeten komen.

 

in

leve de biodiversiteit

gepubliceerd: 14 Mei, 2010 - 22:40 |
baseline: 
La chasse aux gitans est ouvert à Bruxelles - De jacht op de zigeuners is open in Brussel
in

Nous voulons rester | Wij willen blijven

Traduction de cet article: Nous voulons rester | Wij willen blijven | gepubliceerd: 4 Februari, 2010 - 22:16 |
baseline: 
Les habitants répondent à la crise du logement | antwoorden van bewoners op de wooncrisis
Fotogallerij: klik op de foto's voor een grote versie

In alle grote Europese steden zie je vandaag gelijkaardige dingen gebeuren: de stad wordt weer aantrekkelijk voor bewoners met een hoger inkomen, voor toeristen, zakenlui en dagjesmensen. Buurten worden opgeknapt, maar worden
onbetaalbaar voor de oorspronkelijke bewoners. Iedereen die een beetje afwijkt, en zo het opgeblonken imago zou kunnen bezoedelen, wordt weggedrongen. In deze reeks ontmoetingen willen we op zoek gaan naar deze mechanismen, en wat wij er kunnen tegen doen. Ondertussen zijn er al heel wat mensen die weerstand bieden, want
zij willen blijven!

Recht op de stad / Droit A la ville
Donderdag 18/02: 19u-22u
Au Quai: Henegouwenkaai 23, 1080 Molenbeek,
Art Security Service (Bernard Mulliez, 2007) is een scherpzinnige documentaire over de Ravenstein galerij. De film schetst de verschillende strategieën die promotor Robelco ondernomen heeft om deze galerij, in het centrum van Brussel, een nieuwe bestemming te geven. De oorspronkelijke gebruikers werden weggejaagd en er komen nieuwe in de plaats. Dit fenomeen zien we overal in de stad gebeuren. De regisseur komt de vertoning van zijn film zelf inleiden. Mathieu Van Crieckingen, socioloog aan de ULB, deed onderzoek naar gentrificatie in Brussel. Hij geeft een kritische reflectie over de film en opent het debat: "Staat de Gentsesteenweg in Molenbeek een gelijkaardige evolutie te wachten?".
Sprekers/intervenants :
Bernard Mulliez - Regisseur
Mathieu Van Crieckingen - Geograaf ULB
Film: Art Security Service

Het wettelijk kader voor kraken/Bases légales pour des squats
Donderdag 18/3: 19u-22u
Koningstraat 123 Rue Royale, 1000 Brussel 
Wat is het juridische kader om de bezettingen van leegstaande gebouwen te ondersteunen? Hoe wordt het juridisch kader toegepast in België en hoe evolueert dit? Welke juridische strategieën gebruiken onze buren? Getuigen uit Frankrijk, Duitsland en Nederland komen hun ervaringen toe lichten.
Sprekers/Intervenants:
(onder voorbehoud- sous reserve)
Stefan Schneider (Travailleur social assurant l'accompagnement de sans-abris dans des logements communautaires/sociaal werker die daklozen begeleidt in gemeenschapswoningen)
Dieter Vandoren (www.kraakpetitie.nl)
DAL uit Frankrijk
Meester Marchand uit België
 
Wij willen blijven! / Nous voulons rester!
Donderdag 15/4: 19u-22u
Cyclo vzw, Vlaamsesteenweg 85 Rue de Flandre, 1000 Bruxelles
Burgers die het opnemen tegen de gevestigde waarden en hun plaats in de stad opeisen staan centraal deze avond. Jolika, advocate van opleiding, was woordvoerster van de groep vrouwen zonder papieren die de Begijnhofkerk bezette tijdens de lente van 2009. Voor Sonia, die al 30 jaar een sociale woning huurt, is verblijfsrecht een verhaal van weerstand geworden tegen het OCMW van Brussel. De derde getuige van de avond, Jeroen, zal met u allen letterlijk 100 meter uit zijn leven afleggen. In t'Evenwicht, zijn voormalig kraakpand rechtover het fietsatelier "Cyclo", lag de maatschappelijke fond voor een nieuw project dat nog meer tot de verbeelding spreekt: een stukje tuin van hEden.
Sprekers/Intervenants:
Sonia Vasquez Martinez (locataire de la Bruxelloisse des habitations S.A./huurdster van de Brusselse woningen SA)
Actie van "Het Evenwicht" "L'équilibre"
Jolika ( porte-parole du groupe de femmes sans papiers dans l'eglise du Béguinage/woordvoerdster van de groep vouwen zonder papieren in de Begijnhofkerk)
 
Community Land Trust
Donderdag 20/5: 19u-22u
Jeudi 20/5: 19h-22h
Cinema Nova: Rue Arenbergstraat 3, 1000 Bruxelles
Community Land Trusts zijn ontstaan in de Verenigde Staten. Ze zijn gebaseerd op het idee dat de grond eigendom van de gemeenschap zou moeten zijn, en door de gemeenschap moet worden beheerd. Deze organisaties slagen er in om, via een aantal innovatieve mechanismen, betaalbare, kwalitatieve woningen te creëren, en speculatie en sociale verdringing tegen te gaan. Ook in Brussel probeert men een dergelijke structuur op poten te zetten.
Sprekers/intervenants: Geert De Pauw, Loïc Gerronez
Film

Hors de la Ville aussi: on veut rester! / Ook op den buiten: We willen blijven!
 Donderdag 17 juni: 19.00u-22.00u
Jeudi 17 juin: 19.00h-22.00h
Charleroi (Lieu encore à déterminer/Lokatie te bepalen)
Al vele jaren wonen er in Wallonië mensen op campings, domeinen en residentiële parken in caravans, chalets en zomerhuisjes. Voor velen is dit een goede woonvorm: betaalbaar, comfortabel, en een kwaliteitsvol leven dat ze nooit in de stad zouden hebben. Maar die woonvormen worden niet erkend.
Film:
Paroles d'habitants! (Michel Garcin en Régis Brochier, Alpes Presse/Solidarités Nouvelles, 2009) 
Sprekers:
Maria Rodriguez, Comité du Bois de Pincemaille et d'autres habitants
Jeannine Tips

 

in

winterhuis

Traduction de cet article: Maisons d'hiver | gepubliceerd: 20 November, 2009 - 08:40 |
baseline: 
Actie in Brussel op 20 november
Fotogallerij: klik op de foto's voor een grote versie

Vanaf volgende week zal Brussel weer een grote, flikkerende kerstboom zijn: jinglebells, kerstballen en kunstsneeuw, van de Grote Markt tot de Vismarkt. Winterpret is de naam van de kerstmarkt die elk jaar in de stad neerstrijkt. Een knap staaltje city-marketing, dat jaarlijks tienduizenden toeristen naar de stad lokt.
Brussel is een aantrekkelijke stad geworden, maar veel Brusselaars blijven in de kou staan. Terwijl de straten en pleinen worden opgeknapt stijgen de huizenprijzen. Wonen in Brussel wordt onbetaalbaar voor wie het niet breed heeft. Ronkende verklaringen over de oplossing van de wooncrisis genoeg, maar de realitait is anders. 
In het nieuws de afgelopen week...
Dinsdag 10 november: "in het centrum van Brussel wordt Jeroen Peeters door de eigenaar (het OCMW) uit het huis gezet dat hij eigenhandig had opgeknapt"
Donderdag 12 november: "in Etterbeek laat de burgemeester 13 mensen op straat zetten".
Dezelfde dag: "in 2008 zijn er in het Brussels Gewest welgeteld 12 (!) sociale woningen bijgekomen, terwijl er 32.000 gezinnen op de wachtlijst staan".
Vrijdag 13 november: "900 azielzoekers moeten de nacht op straat doorbrengen bij gebrek aan opvangplaatsen".
De stichting Winterhuis wou dit contrast onder de aandacht brengen door twaalf van de nog leegstaande kerstmarktstalletjes te bezetten en daar minstens één maal te overnachten. Twaalf, net zo veel als er sociale woningen gebouwd zijn in het Brussels Gewest.
Een honderdtal actievoerders reageerde vrijdag 20 november op de oproep van de Stichting. Maar de politie was op de hoogte, en ze waren met velen ter plaatse. Uiteindelijk konden de manifestanten twee kraampjes tijdelijk bezetten. Enkele actievoerders werden opgepakt en snel terug vrijgelaten.
Deze actie was een initiatief van het Collectief Winterhuis. Info: www.winterhuis.be
Contact: welkom@winterhuis.be

 

in

actie voor betere regeling huurwaarborg

Traduction de cet article: action pour ameliorer la loi sur les garanties locatives | gepubliceerd: 5 November, 2009 - 23:38 |
baseline: 
Volgens de wet zouden de banken gratis de huurwaarborg moeten lenen aan wie er om vraagt. Ze doen het niet.
Fotogallerij: klik op de foto's voor een grote versie
Volgens de wet zouden de banken gratis de huurwaarborg moeten lenen aan wie er om vraagt. Ze doen het niet.

Twee jaar geleden voerde de federale regering een nieuwe regeling in die het huurders zonder spaargeld makkelijker zou moeten maken om de huurwaarborg te betalen. De regeling voorzag onder andere dat alle banken gratis leningen zouden moeten toekennen aan iedereen die hierom vroeg. Wat voorspeld was gebeurde ook: deze regeling werd niet toegepast. Vandaag voerden verschillende organisaties uit het middenveld actie om deze regeling te herzien, en een algemeen fonds op te richten waar iedereen toegang toe zou krijgen.
Hier vindt u meer foto's van de actie.
In de pers:
http://www.gva.be/nieuws/vtm/video/extern-problemen-met-huurwaarborg.aspx?&utm_source=onsite&utm_medium=leftExtraVideos&utm_content=artext1409
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/2.7743/2.7744/1.628076

perstekst

Er was eens… een huurwaarborgregeling

 
 
Er was eens, heel lang geleden, in een land hier ver vandaan, een arme kleermaker. Hij wilde samen met zijn aanstaande vrouw een gezin stichten. Hij had pas zijn naaiatelier opgestart en al zijn zilverlingen geïnvesteerd in klossen garen en stevige lappen stof en dus wachtte hij op zijn eerste bestelling. De toekomst zag er veelbelovend uit! In afwachting ging hij op zoek naar een huisje waar hij en zijn toekomstige samen zouden kunnen wonen… Hij deed dus navraag in het dorp en ja hoor: op nog geen driehonderd ellebogen van zijn werkplaats stond een bescheiden woning te huur, precies geknipt voor dit jong geluk. De huurprijs bedroeg 200 knopen, beslist een eerlijke prijs! De zaak was bijna beklonken… Nu nog langsgaan bij de plaatselijke geldschieter om de waarborg te regelen. Wat een geluk: er was immers een nieuwe tijding gekomen uit de hoofdstad dat geldschieters de waarborg konden voorschieten. De verhuurder hoefde dat zelfs niet te weten. De kleermaker kon de waarborg dan in schijfjes afbetalen.
 
Een sprookje? Uiteraard… Maar toch zullen de gelijkenissen met de al-niet-meer-zo-nieuwe wet op de huurwaarborgen[1] de aandachtige lezer niet ontgaan zijn. Sinds mei 2007 kan immers de huurder zelf kiezen hoe hij zijn waarborg zal samenstellen: zelf geld blokkeren op een waarborgrekening (maximum 2 maanden huur), het geld renteloos lenen bij zijn bank of via het OCMW (dat op zijn beurt een conventie maakt met een bank). In deze laatste twee gevallen kan er ten hoogste drie maanden huur gevraagd worden.
Een neutraal formulier moet er tevens voor zorgen dat de verhuurder niet weet hoe de huurder zijn waarborg heeft samengesteld. De wet voorziet ook in een evaluatie na één jaar werking. De bedoeling van de wetgever was duidelijk: de toegang tot de huurmarkt en meer in het bijzonder tot de huurwaarborg verbeteren, vooral voor mensen met een beperkt inkomen. 
Helaas, sprookjes worden zelden werkelijkheid, en het leek ons van in het begin al bijzonder bizar dat de wetgever zo weinig rekening had gehouden met mogelijke boze stiefmoeders, (geld)wolven of andere kapers op de kust. Een overzicht:
 
Evaluatie van de wet
 
In het najaar van 2008 stelden we de resultaten voor van een enquête waarmee we probeerden de werking van de wet te evalueren. Hiermee wilden we inspelen op de sowieso in de wet geplande evaluatie[2]. Onze conclusie: deze wet werkt niet naar behoren en moet op korte termijn bijgestuurd worden. Bovendien moet er op iets langere termijn nagedacht worden over de centrale organisatie van de waarborgen. Ondertussen zijn we een jaar verder en is er nog niets gebeurd: niet op korte en niet op lange termijn. Het overlegcomité (federale regering, gewesten en gemeenschappen) zal nu eindelijk werk maken van een evaluatie. Hopelijk betekent dit niet dat de – zeer dringende -- bijsturing van het systeem op de lange baan wordt geschoven.
 
 
 
 
De geblokkeerde rekening (het Peperkoekenhuisje)
De enige vooruitgang van de nieuwe wet is wellicht dat wie de waarborg zelf kan neertellen op een geblokkeerde rekening nog maximum 2 maanden huur als waarborg moet betalen. In de praktijk zien we ook dat deze optie het meest wordt gebruikt. De verhuurders zijn minder tevreden met deze wijziging. Dit verklaart ook het succes van levensverzekeringsformules zoals de Korfinawaarborg, in Vlaanderen reeds courant toegepast ten tijde van onze evaluatie[3] en nu ook meer en meer in Wallonië en Brussel. Volgens een bepaalde interpretatie vallen levensverzekeringsbons namelijk niet onder het toepassingsgebied van de wet, waardoor de verhuurder in dit geval niet gebonden is aan het opgelegde maximumbedrag van twee maanden huur en dus soms drie maanden huur vraagt, ook al wordt het bedrag van de waarborg “in eenmaal van bij de aanvang integraal gesteld”. Sterker nog, als die wetomzeiling mogelijk is, impliceert dit dat er zelfs geen wettelijke verplichting is om die waarborg te blokkeren op naam van de huurder. We kunnen hier dus spreken van een mogelijke dijkbreuk in de bescherming van de huurder. Die achterpoort moet dus dringend en op korte termijn gesloten worden.
 
De bankwaarborg: een renteloze banklening? (roodkapje en de wolf)
Uit onze enquête bleek dat deze bankwaarborg vrijwel niet wordt toegekend. Onlangs pakte ook Testaankoop[4] uit met de resultaten van haar onderzoek over de bankwaarborgen, waarin onze bevindingen van vorig jaar volledig worden bevestigd. Banken communiceren bijna niet over de mogelijkheid om de waarborg te lenen, wat erop zou wijzen dat ze deze dienstverlening trachten te omzeilen. Bovendien rekenen ze hoge dossierkosten aan (tot 250 euro bij ING en Fortis), zodat de verplichte renteloze banklening een slag in het water is. Volgens de consumentenorganisatie is dit minstens in strijd met de geest van de wet en zou deze praktijk uitdrukkelijk moeten verboden worden. Wij zijn het daarmee eens: de wetgever was er immers van uitgegaan dat het risico voor de banken voldoende gedekt is nu ze geen rente moeten toekennen aan de huurder zolang hij de waarborg nog niet volledig heeft afbetaald.
 
De OCMW waarborg (de kikkerprins)
Door de onwil van de banken om de hun wettelijk opgelegde verplichtingen correct na te komen rest de huurder die het geld van de waarborg niet onmiddellijk in één keer op tafel kan leggen,  nog slechts één ‘keuze’ : zijn waarborg lenen bij het OCMW. OCMW’s kunnen een conventie maken met een bank om de waarborg voor te schieten. Het OCMW is dan mee verantwoordelijk voor de terugbetaling van het voorgeschoten bedrag.
In de praktijk zien we heel veel verschillende invullingen door de OCMW’s. Zo wordt er nog vaak gewerkt met de waarborgbrief, een soort van borgstelling door het OCMW, dat belooft tussen te komen in geval van problemen. Nadeel hiervan is dat de verhuurder weet dat hij met een ‘OCMW-cliënt’ te maken heeft, wat vaak leidt tot een afwijzing van de kandidaat- huurder. Bovendien is de dekking van de waarborgbrief niet altijd dezelfde: soms komt het OCMW enkel tussen voor huurschade en niet voor achterstallige huur. Ook daardoor haken verhuurders af als er sprake is van een OCMW waarborg. Daarnaast schieten ook veel OCMW’s gewoon twee maanden huur voor die dan op een geblokkeerde rekening wordt geplaatst met ‘derde deponent’. Sommige OCMW’s werken wel met de bankgarantie, maar daaraan zijn ook voor het OCMW kosten verbonden. Dit verklaart wellicht waarom de andere praktijken nog veel succes hebben.
 
De vrije keuze van de huurder (tafeltje dek je, ezeltje strek je?)
Uit de voorgaande punten blijkt dat de vrije keuze van de huurder helemaal op de achtergrond verdwijnt. In de praktijk is het de verhuurder die bepaalt hoe de waarborg zal gesteld worden. Dat betekent dat een huurder zijn keuzerecht om de waarborg in schijven te betalen uitgehold ziet. Ook als dit niet zo zou zijn, blijft er voor de huurder die zijn waarborg niet in één keer kan betalen enkel de mogelijkheid om naar het OCMW te stappen.
 
Het neutrale formulier (de nieuwe kleren van de keizer)
De wetgever heeft ook gedacht aan een neutraal formulier, waardoor de verhuurder niet zou kunnen zien hoe de huurder zijn waarborg heeft samengesteld. In de realiteit wordt dit formulier door de banken nagenoeg niet gebruikt. En op die manier kunnen verhuurders kandidaat-huurders, die de waarborg niet in een keer kunnen betalen, blijven weigeren.
 
De bedoeling van de wet onderuit gehaald (en ze leefden nog lang en … ongelukkig)
De wetgever heeft de nieuwe regeling rond de huurwaarborg uitgewerkt omdat ze terecht vaststelde dat steeds meer huurders er niet in slaagden om voldoende geld opzij te zetten om aan hun waarborgverplichting te voldoen. Op die manier wordt de toegang tot de huurmarkt steeds problematischer voor een groter wordende groep private huurders. De wetgever heeft daarom het bedrag van de geblokkeerde rekening van drie maanden op twee maanden huur gebracht en voor wie dit niet kan de mogelijkheid gegeven om te kiezen voor een afbetaling in schijven (de bankwaarborg al dan niet via een standaard overeenkomst met het OCMW). Zoiets werkt natuurlijk maar als de huurder ook effectief over een afdwingbaar keuzerecht beschikt. De regeling wordt al helemaal ondergraven als verhuurders en vastgoedkantoren andere waarborgsystemen uitwerken (zoals levensverzekeringen) om op die manier de ganse huurwaarborgregeling te omzeilen.
 
 
Voorstellen
 
Eerste stap
Als we dus zeggen dat de wet niet naar behoren werkt, overdrijven we niet. Wij willen er dan ook op aandringen dat de overheid vandaag nog werk maakt van een sluitend waarborgsysteem dat echt de toegang tot de huurmarkt haalbaar maakt. Op korte termijn betekent dit dat de achterpoortjes in de wet gesloten moeten worden. Dit kan door kleine aanpassingen vrij eenvoudig gerealiseerd worden (zie voorstel in bijlage 2). Het betekent ook dat de banken – die ten slotte vorig jaar met publieke middelen gered werden -- kunnen aangesproken worden op hun publieke dienstverlening waartoe ze krachtens de wet verplicht worden. Of geloven we nu teveel in sprookjes?
 
Tweede stap
Maar daarnaast moet er ook dringend werk worden gemaakt van een fundamentele hervorming van het waarborgsysteem. Hiertoe werden al verschillende interessante wetsvoorstellen ingediend. Wij zijn ervan overtuigd dat een goed uitgewerkt centraal waarborgfonds zowel voor huurders als voor verhuurders een aanzienlijke verbetering zal betekenen. Een centraal huurwaarborgfonds kan er immers voor zorgen dat de kandidaat- huurder over een echt keuzerecht beschikt om zijn waarborg al dan niet in schijven te betalen en dat hij niet gestigmatiseerd kan worden als OCMW cliënt. Ook voor de verhuurder zal dit systeem meer duidelijkheid brengen: de waarborg zal immers in alle gevallen alle huurrisico’s dekken. Bijkomend voordeel zijn de hogere interesten door de grotere geldmassa. In die zin zijn we tevreden dat het overlegcomité de evaluatie van de wet niet zal beperken tot het systeem van de bankwaarborg. Hopelijk zal dit het pad effenen naar de organisatie van een centraal waarborgfonds.
 
Een jaar geleden deden we een persconferentie om de situatie op het terrein aan te klagen. Er is sindsdien niets veranderd. Op het terrein stellen we vast dat de waarborgregeling ontspoort. Daarom vragen wij:
  • dat er niet gewacht wordt op de resultaten van de in het overlegcomité afgesproken evaluatie van de huurwet om de achterpoortjes die reeds zijn vastgesteld nu te sluiten met een wetgevend initiatief;
  • dat de in het overlegcomité afgesproken evaluatie van de huurwet gebeurt in nauwe samenspraak met de deskundige middenveldorganisaties, belangverenigingen van huurders en verenigingen waar armen het woord nemen;
  • dat de in het overlegcomité afgesproken evaluatie van de huurwet leidt tot een fundamentele oplossing voor de huurwaarborg en dit in de vorm van een wetgevend initiatief tot instelling van een centraal huurwaarborgfonds ; een initiatief om deze organisaties rond de tafel te brengen in een breder overleg en een voorstel te laten uitwerken, wordt momenteel voorbereid door het Steunpunt tot bestrijding van armoede, bestaansonzekerheid en sociale uitsluiting.
 
De organisaties die aan de basis liggen van deze actie:
Antwerps Platform Generatiearmen vzw (APGA)
Belgisch Netwerk Armoedebestrijding (samenwerking van: Vlaams Netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen, Brussels Platform Armoede, Forum Bruxellois de Lutte contre la Pauvreté en Réseau Wallon de Lutte contre la Pauvreté)
Brusselse Bond voor het Recht op Wonen
Samenlevingsopbouw Brussel
Solidarités Nouvelles
Vlaams Overleg Bewonersbelangen
Woonbegeleiding CAW Mozaiek
(Deze organisaties komen samen in een werkgroep huurwaarborg in de schoot van het Steunpunt tot bestrijding van armoede, bestaansonzekerheid en sociale uitsluiting)
 
 
De organisaties die onze eisen mee ondersteunen :
ABVV/FGTB
Action Vivre Ensemble
ACW
Crédal
Gezinsbond
Les Equipes Populaires
Ligue des Familles
Mouvement Ouvrier Chrétien (MOC)
OIVO/CRIOC
Réseau Financement Alternatif
Sector Samenlevingsopbouw
Socialistische Mutualiteiten
Steunpunt Algemeen Welzijnswerk (SAW)
Vlaams Straathoekwerk Overleg (Vlastrov)
Welzijnszorg


[1] Artikel 103 van de wet van 25 april 2007 houdende diverse bepalingen (IV), B.S. 08-05-2007, dat artikel 10 van de Woninghuurwet ingrijpend wijzigt.
[2] Zie website Steunpunt tot bestrijding van armoede, bestaansonzekerheid en sociale uitsluiting: www.armoedebestrijding.be
[3] Uit cijfers van het VOB voor Vlaanderen blijkt dat het aantal Korfinawaarborgen nog steeds toeneemt (zie bijlage 1)
[4] Bankwaarborg een maat voor niets, Budget & recht, juli/augustus 2009, nr. 205, p. 38-41.

 

in

Het Ministerie van Wooncrisis heeft een oplossing: tentenkampen voor de armen

Traduction de cet article: Le Ministere de la Crise du Logement a une solution: des campings pour les pauvres. | gepubliceerd: 3 Juni, 2009 - 20:56 |
baseline: 
Het Ministerie van Wooncrisis heeft een oplossing: tentenkampen voor de armen
Fotogallerij: klik op de foto's voor een grote versie
foto Catherine Antoine

 Vandaag werd in Brussel, op een desolaat terrein in de buurt van de VRT-toren aan de Reyerslaan, een camping ingehuldigd. Het Ministerie van Wooncrisis stak via deze actie de draak met het totale mislukken van het huisvestingsplan van de Brusselse regering.

Vijf jaar geleden kondigde de regering van Charles Picqué fier aan dat zij van de oplossing van de wooncrisis haar prioriteit zou maken. Het vlaggeschip van de woonpolitiek werd het huisvestingsplan van Staatssecretaris Francoise Dupuis. De bedoeling was om in vijf jaar tijd 5000 nieuwe woningen te bouwen. Zeer ambitieus, maar ver van overdreven, als je weet dat er momenteel 40.000 gezinnen op de wachtlijst staan in Brussel.
Het plan is een flop geworden. Nog geen 200 van de beloofde 5000 woningen zijn klaar. Het Ministerie van Wooncrisis, een beweging die de strijd wil aanbieden met de stijgende huurprijzen en de lange wachtlijsten voor sociale woningen, bond de kat de bel aan. Op een van de terreinen waar normaal een honderdtal woningen hadden moeten gebouwd zijn werd vandaag het “plan B” gelanceerd. De Minister van Wooncrisis kwam er het lintje doorknippen van een eerste camping, die een duurzaam en sociaal alternatief moet bieden voor het mislukte huisvestingsplan. De Minister verheugde zich in het falende beleid van de Brusselse regering, waardoor tientallen bouwrijpe terreinen nu beschikbaar kwamen als kampeerterrein voor de armste Brusselaars.
Een vijftigtal actievoerders was erbij om mevrouw de Minister een warm applaus te geven voor dit gewaagde en ambitieuse plan.

Er was een reportage op het RTBF-nieuws, hier te bekijken.

 

 

in

Huurprijzen zijn onbetaalbaar geworden

Traduction de cet article: Les loyers ne sont plus accesibles | gepubliceerd: 19 Mei, 2009 - 22:30 |
baseline: 
Huurprijzen zijn onbetaalbaar geworden, en er zijn veel te weinig sociale woningen. Tijd voor actie!
Fotogallerij: klik op de foto's voor een grote versie

Deze huuradvertenties zijn jammer genoeg niet echt. Vandaag de dag is het onmogelijk geworden om een degelijke woning aan een betaalbare prijs te huren.Overal in het land heerst er een wooncrisis. De huurprijzen blijven maar stijgen, de wachtlijsten voor sociale woningen blijven maar groeien. Als ze zouden willen kunnen onze politici hier iets aan doen.
De gewestverkiezingen komen er aan. Hoewel wonen een gewestelijke bevoegdheid is, staat dit thema niet echt centraal in de verkiezingscampagnes. Daarom wordt er op verschillende plaatsen in het land actie gevoerd. Doe met ons mee, strijdt voor het recht op wonen.

Op zaterdag 23 mei, vanaf 15 u op de grote markt in Sint-Niklaas: actie kartonnen dozen. De voornaamste eisen zijn:
- meer sociale huurwoningen en een betere toegankelijkheid ervan
- invoering van een huurtoelage
De volledige platformtekst (Word-document).
Meer info over de actie op www.decenniumdoelen.be

Op maandag 25 mei wordt in Charleroi actie gevoerd voor de toepassing van het openbaar beheersrect: de overheid heeft het recht om in sommige gevallen leegstaande of verkrotte woningen in beheer nemen, maar dit gebeurt niet. Solidarité Nouvelles, gesteund door het ministerie van wooncrisis, trekt op 25 mei om 9 u naar het Maison du Logement, op de Boulevard Joseph II. Na een korte wandeling in de stad eindigt de actie rond 14u.

Op dinsdag 2 juni, vanaf 11 u wordt in Brussel actie gevoerd om de mislukking van het huisvestingsplan van Mevrouw Dupuis aan de kaak te stellen. 3500 sociale woningen had ze beloofd, nog geen tiende daarvan is gerealiseerd. Maar waarom klagen? Al die braakliggende terreinen, daar kan een mooie camping van gemaakt worden. Meer is er niet nodig om de wooncrisis op te lossen. Meer info over deze actie binnenkort op deze site.
Achtergrondinformatie over het debacle van het huisvestingsplan hier en een uitgebreide analyse in het goed gedocumenteerde laatste nummer van het tijdschrift Art.23 (PDF).

______________________________________________________________________________________

 

in

Er zijn nog vijfenzeventigduizend wachtenden voor u

gepubliceerd: 26 Februari, 2009 - 00:19 |
baseline: 
In België moet je jaren wachten op een sociale woning
Fotogallerij: klik op de foto's voor een grote versie

In Vlaanderen staan vijfenzeventigduizend mensen op de wachtlijst voor een sociale woning. De regering beloofde 45.000 nieuwe woningen te bouwen tegen 2020. Maar de nodige budgetten werden niet voorzien, dus het is zeer onwaarschijnlijk dat de regering zijn belofte zal kunnen houden.
In Brussel is het niet beter gesteld. Daar wachten 30.000 mensen op een sociale woning. De regering beloofde om er 3500 te bouwen voor het einde van de legislatuur. Die belofte zal ze bij lange na niet kunnen halen. Nu zijn er zelfs minder sociale woningen beschikbaar dan bij de start van de legislatuur. Dat komt omdat heel wat woningen leegstaan, in afwachting van renovatie, en omdat de realisatie van de beloofde nieuwbouw zeer amateuristisch wordt aangepakt.  

In Vlaanderen voerde de Actie Betaalbaar Wonen maandenlang actie om een debat over de bouw van sociale woningen af te dwingen. Hieronder hun perscommuniqué naar aanleiding van het parlementaire debat dat op hun verzoek begin dit jaar werd gevoerd in de commissie huisvesting.

Vlaamse regering belooft 45.000 sociale woningen maar voorziet geen budgetten

Op 8 januari werden de indieners van het verzoekschrift voor meer betaalbare woningen gehoord in de Commissie Wonen van het Vlaams Parlement. In aanwezigheid van een vijftigtal actievoerders luisterden de commissieleden naar de indieners. Die stelden dat de situatie op de woonmarkt een grote sociale crisis inhoudt. Er staan 75.000 mensen in Vlaanderen op een wachtlijst voor een sociale woning. Die moeten nu op de privémarkt huren. Daar betaalt iemand met een vervangingsinkomen of minimumpensioen al gauw 60 % van zijn inkomen aan huur.

Het reële inkomen van huurders na aftrek van de woonkosten is sinds 1992 gedaald. De situatie op de woonmarkt is vandaag hiermee één van de belangrijkste oorzaken van verarming in Vlaanderen. 11% van de bevolking is arm. Na aftrek van de woonkosten is 13,2 % van de bevolking arm (Ruimte en Planning 2008 nr 2, p. 13). 31 % van de mensen in armoede wonen in een slechte woning.

Men legt mensen steeds meer normen op voor ze toegang krijgen tot de (wachtlijst voor) sociale woningen zoals Nederlands leren, werk hebben…..maar mensen in armoede melden dat het niet makkelijk is om te studeren, werk te zoeken en te houden als men in een slechte woning woont en zich zorgen maakt over hoe de huur en de gasrekening te betalen. Door de mensen met een laag inkomen niet van een betaalbare kwaliteitsvolle woning te voorzien duwt men mensen in een vicieuze armoedecirkel.

Volgens Actiebetaalbaarwonen moeten mensen eerst voorzien worden van een betaalbare woning voor er voorwaarden kunnen gesteld worden. Betaalbaar wonen is een grondrecht. Dat recht wordt vandaag in België niet voldaan.De meer dan 15.000 handtekeningen die Actiebetaalbaarwonen verzamelde tonen aan dat er een groot sociaal draagvlak is voor meer sociale woningen. Ook talrijke eigenaars-bewoners tekenden het verzoekschrift. Zij maken zich ook zorgen over de stijgende woonkosten, is het niet voor hen, dan voor hun kinderen.

De Vlaamse regering beloofde in september 2008 werk te maken van 45.000 sociale huurwoningen tegen 2020. Dit betekent dat er vanaf dit jaar 4090 woningen per jaar moeten bijkomen. Tussen 2000 en 2007 werden er volgens de Vlaamse Maatschappij voor Sociaal Wonen 6530 huurwoningen gebouwd. Dit is gemiddeld (gedeeld door 6) 1088 per jaar. In 2007 werden er 1443 sociale huurwoningen gebouwd en werken er 289 verkocht. Er kwamen in 2007 dus 1155 sociale huurwoningen bij. Aan dit ritme doet de overheid er 38 jaar over om de beloofde 45.000 te bereiken en zijn we dus in 2047. In de begroting voor 2009 werd er 27 miljoen extra voorzien “voor de versnelling van de bouw van sociale huur- en koopwoningen” (Vlaamse begroting p. 42 D/2008/3241/254 zie bijlage). Volgens de schatting van Actiebetaalbaarwonen kan men met dit bedrag ongeveer 225 woningen bouwen. Het is voor Actiebetaalbaarwonen dan ook duidelijk dat de regering niet van plan is nog maar een begin te maken met haar beloftes.

Op de vraag waarom de regering beloftes doet maar zichzelf niet de middelen geeft om er werk van te maken, kreeg Actiebetaalbaarwonen geen antwoord van
de aanwezige verkozenen van de meerderheidspartijen. Actiebetaalbaarwonen beraadt zich over verdere acties en zal er alles aan doen om deze diepe sociale crisis in de aandacht te houden, tot er grondige oplossingen komen.

in