de wooncrisis in België

Donderdag 17 juni: 19.00u-22.00u
Laatste ontmoeting in de reeks "wij willen blijven", georganiseerd door het Ministerie van Wooncrisis

Veel immokantoren weigeren panden te verhuren aan allochtonen, hoewel dat bij wet verboden is. Dat was gisteren te zien in Volt op Eén. (de reportage is hier te bekijken) 

Elk jaar wordt er in Brussel winteropvang georganiseerd voor de daklozen die niet in een van de opvangcentra terecht kunnen. En elk jaar wordt, bij het begin van de lente, deze winteropvang gesloten. Elk jaar komen er dan mensen op straat te staan, als het niet meer vriest zullen ze er wel tegen kunnen, zo lijkt men te redeneren. Jaar na jaar staan er bij het sluiten van de winteropvang meer mensen op straat. Dit jaar waren het er 350;

In Wallonië wordt men, net als in Vlaanderen, geconfronteerd met de problematiek van permanente campingbewoners. Arme stedelingen verhuizen, op zoek naar betaalbare woningen, gezonde buitenlucht en een gezllige leefomgeving, naar een camping buiten de stad, om daar permanent te gaan wonen. Maar volgens de stedenbouwwetten gaat het hier om recreatiegebied of natuurgebied, en mag op deze campings niet gewoond worden.

In alle grote Europese steden zie je vandaag gelijkaardige dingen gebeuren: de stad wordt weer aantrekkelijk voor bewoners met een hoger inkomen, voor toeristen, zakenlui en dagjesmensen. Buurten worden opgeknapt, maar worden
onbetaalbaar voor de oorspronkelijke bewoners. Iedereen die een beetje afwijkt, en zo het opgeblonken imago zou kunnen bezoedelen, wordt weggedrongen. In deze reeks ontmoetingen willen we op zoek gaan naar deze mechanismen, en wat wij er kunnen tegen doen. Ondertussen zijn er al heel wat mensen die weerstand bieden, want
zij willen blijven!